(بند یک منشور حقوق بیمار:۱ـ بيمار حق دارد در اسرع وقت ـ درمان و مراقبت مطلوب و موثر همراه با احترام كامل را ـ بدون توجه به عوامل نژادي ، فرهنگي و مذهبي از گروه درمان انتظار داشته باشد . )

امیدوارم تا به امروز نیاز به مراجعه واستفاده از امکانات فوریتهای پزشکی و بیمارستان شهرستان را پیدا نکرده باشیدو ان شااله درآینده نیز اینگونه باشد.اما اگر بهرحال با چنین شرایطی مراجعه کرده باشید حتمامتوجه شده اید که برای اعزام یک بیمار به شهرستان های مجاور جهت درمان چقدر زمان صرف می شود.بعضایک بیمار ( که به گفته خود پرسنل بیمارستان شرایط وخیمی دارد) حدود دو ساعت در بیمارستان در گیر و دار اعزام و هماهنگی کارهای مربوطه است.

باز این شرایط خوب است ؛ چون به بیمار شما توجهی میشود و امور مربوط به او با هر شرایطی دارد پیگیری میشود .

اما اگر در این وضعیت بیمار دیگری به بیمارستان مراجعه کند باید بداند که این بیمارستان تا اعزام بیمار خود هیچگونه خدماتی به دیگر بیماران ارائه نمیکند یعنی اصلا توانایی اینکار را ندارد نه از نظر نیروی کار کافی نه از نظر تجربه و تخصص.

بیمار دیگر با هر حالی باید بماند و همراهانش حوصله کنند و البته حرص بخورندتا کار پزشک تمام شود در یکی از این موارد مریضی بعداز یکساعت انتظار توسط پزشک معاینه میشود و تشخیص پزشک احتمال سکته ناقص مغزی است ،خب این بیمار با اینحال خود یکساعت روی نیمکت درد را تحمل کرده و تازه بعداز معاینه و گرفتن دارو ساعتی نیز برای تزریق آن معطل میشود و هیچکس هم جوابی نمیدهد جز اینکه :مگر نمیبینید بیمار اورژانسی داریم!

در کنار این کمبود امکانات ونیرو مسئله ی قابل ذکر دیگر استفاده از پزشکان بی تجربه به جهت گذراندن طرح ودوره خدمت خود و کسب تجربه و انجام آزمون وخطا ، در چنین جایگاهی است که بعضا جهت تشخیص به کتاب نیز مراجعه میکنندو البته به دلیل بی تجربه بودن بجای ایجاد آرامش ؛استرس وتنش را تمام و کمال به بیمار و همراهانش منتقل میکنند.پیش آمده  در مواردی که بیمار شرایط حادی نیز ندارد فقط به علت ناتوانی در تشخیص درست ودرمان ،حکم به اعزام بیمار میدهند. رنج و هزینه سفرطولانی و غیر ضرور برای بیمار یکطرف دلهره ناشی ازتشخیص غلط که آدم سالم را هم مریض میکند یکطرف.

اطمینان و قوت قلب یک بیمار ، تخصص و تجربه پزشک معالجش میباشد ، همان چیزی که در بیمارستان خور کیمیاست.

اینکه بیماری با حال بد خود بعداز دیدن شرایط بیمارستان بارها از همراهانش میخواهد او را از آن محیط خارج کنند  ؛ این چگونه میشود و آیا امکان دارد؟

بله در شهر ما این امکان ممکن میشود .....

آیا داشتن یک پزشک متخصص و باتجربه در بیمارستان شهرمان جهت معاینه بیماران در شرایط سخت و اضطرار باید یک رؤیا باشد؟

آیاتوقع اینکه اورژانس خور به هنگام نیاز در اسرع وقت در محل مورد نظر حاضر شود و انتقال بیمار سریع صورت بگیرد خواسته ی نابجایی است؟  

آیا انتظار اینکه بیمارستان خور بتواند در صورت مراجعه یک بیمار اورژانسی پاسخگوی دیگر بیماران نیز باشد درخواست زیادی است؟

جبران اتفاقات ناشی از  کمبودها و نقص ها در یک چنین امری آیا ممکن است ؟؟؟

 سخن بسیار است و ....

 امید است امر سلامت شهرستان بیش از پیش مورد توجه و عنایت مسئولین ذیربط قرار گیرد و البته تجهیز بیمارستان در حال ساخت در اسرع وقت به اتمام برسد تا دیگر شاهد این موارد و نارضایتی های مردم نباشیم.