پیام خور

فرار مغزها واژه ای که زیاد آن را شنیده ایم اگر مستند میراث آلبرتا را دیده باشید می دانید که حداقل سالانه 180000 نفر از نخبگان کشور از ایران می روند ولی بحث من درباره ی فرار مغزهای کشور نیست بلکه می خواهم در این نوشته به صورت اجمالی به وضعیت علمی خوربپردازم.

پیام خور:  چندی پیش یکی از اعضای شورای اسلامی شهر خور در کانون شهید خسروی بیان داشتند که متاسفانه عزیزان دانشجوی ما معمولا تحصیلات خود را بنابر دلایلی در مقطع کارشناسی ارشد رها کرده و از گرفتن دکتری منصرف می شوند از این جهت آنها از راه یابی به پست های کلیدی جا می مانند و باعث می شود ما نتوانیم به وسیله آنها و نفوذشان بودجه ای را برای شهرستان قرار دهیم باید فکری بیاندیشیم تا آنها از ادامه تحصیل منصرف نشوند.

 اما چند نکته قابل توجه:

1.آقای عزیز این حرفی را که شما به زبان می آورید که به وسیله همشریان که به پست های کلیدی رسیده  بتوانید یرای شهرستان بوجه بگیرید عین رانت خواری است.

2. اگر دانشجویانی دکتری هم گرفتند و پشت سرشان را هم نگاه نکردند حق دارند مگر چه گلی به سر آنان زدید که امروز چشم به یاری آنان دارید؟

3. واما اصل بحث این است که چرا شما از اندک افرادی هم که در شهرهای دیگر تحصیل کرده اند را نتوانستید به خور باز گردانید بنده وقتی خودم با چند تن از تحصیل کرده های شهرستان صحبت می کردم حرفشان این بود که وقتی نمی خواهند از ما استفاده کنند که نمی توانیم التماسشان کنیم.

متاسفانه در یک دهه اخیر تعداد تحصیل کرده های ما در دانشگاه های دولتی که به خور بازگشته اند به 3 نفر هم نمی رسند که نشان از عقب ماندگی شدید شهرستان در عرصه صنعت است .

چرا ما بایستی یک مهندس مکانیک از فلان دهات اصفهان که در دانشگاه آزاد فلان آباد تحصیل کرده است را به خور بیاوریم ولی از آقای (ا-م) فوق لیسانس دانشگاه علم و صنعت استفاده نکنیم .

چرا باید شبکه شهری برق با هزاران مشکل روبرو باشد و از دکتری برق شهرمون کمک نگیریم؟ آقای (م-س) یکی از بهترین های ایران در رشته ی برق است.

چرا ریاضی و فیزیک دانش آموران ما در دبیرستان با هزاران مشکل روبرو باشد و ما از دکترین و فوق لیسانس های خودمان در دانشگاه های تهران و اصفهان و بیرجند استفاده نکنیم؟؟

چرا در بخش کشاورزی با مشکلات متعددی روبرو باشد و از تحصیل کرده خود در این بخش استفاده نکنیم؟

چرا یک تشکل نداشته باشیم و از نخبه تشکیلاتی خود استفاده نکنیم؟

چرا باید نخبگان در خور دچار دلسردی از این شهر شده و به این نتیجه برسند که ماندن در این شهر برایشان جز عقب ماندگی چیزی نخواهد داشت.

این شهر نخبگان و محصلین زیادی دارد که اکثر آنها بها داده نشده است حتی به کسانی که پیشنهاد همکاری و کمک هم دادند اعتنایی نشد دوستان پیگیری کنید که با آقای پروفسور هنری که تهیه پیشنهاد چشم انداز برای شهرستان را به آقایان داد چگونه برخورد شد.

آقای عضو شورای شهر خور این بی وفایی که امروز ار آن نام می برید از جانب دانشجویان نیست بلکه از طرف آقایان و آقا زاده هایشان است اگر می گویید تحصیل کرده ها به خور باز نمی گردند حرف گزافی است. آیا بستر را برای بازگشتند آنها آماده کرده اید؟ چه میزان به آنها بها می دهید ؟ آیا تا کنون دانشجویی را بورسیه کرده اید  تا پس از پایان تحصیلات خویش برای کمک به فلان ارگان برگردد؟و یا اینکه به فکر بچه فلان آشنایتان بودید که 2 سال دیگر که مدرک خویش را گرفت چگونه و کجا سر کارش کنید؟

اگر امروز می بینید وضعیت علمی شهرستان رو به عقب است دلیلش همین عوامل است که باعث دلسردی شدید محصلین شده است بعلاوه که مراکز جدیدی هم برای ادامه تحصیل باز شده اند.

]قایان مسئول تا زمانی که نخبگان شما به این شهر باز نگردند و تا زمانی که لیسانسیه شما(لیسانس واقعی!!) آشپزی کند، بیل بزند، دیوار بچیند و دیپلمه شما معلم و کارمند و رییس باشد چشم امید به پیشرفت این شهرستان نداشته باشید.

منبع: سیاسی خور (امین)