از خور و روزگاران چاپ و منتشر شد
توضیحات:آنچه درباره «طغرا» باید گفت خود مختصر و مفید نوشته است. یادداشتهای او بیش از چند هزار صفحه است. انبوهی از این نوشته ها بر روی لفافه ی پاکت سیگار است و بسیاری هم در دفاتر. در مواردی عناوین یادداشتها در چند جای با تفاوت در کوتاهی و بلندی مطالب و کاستی ها و افزوده ها تکرار شده است. دفتری از این یادداشت را با عنوان «خور در آئینه ی زمان» انتشارات مگستان به همت سید مرتضی آل داود به چاپ رسانده است و چاپ این دفتر را آقای دکتر محسن کلانتری مدیر انتشارات «آذر کِلک» تقبل فرموده اند که جای سپاس دارد. «طغرا» مردی بود انسان، معلمی دلسوز و مهمان نواز و سفره دار. بسیار کسان از فقیر و غنی بر خوان احسان او نشسته اند و از محضرش بهره های معنوی برده اند. او با تمام طبقات مردم می جوشید، کشاورز، کاسب، کارگر، کارمند، اساتید دانشگاه، دانشمندان و ایرانشناسان غربی. یکی از معروفترین میهمانان او پرفسور «ژرژرُدار» استاد دانشگاه سویس بود که در سال 1339 با همسرش برای تحقیقات زبانشناسی و بررسی گویش خوری به خور آمدند. از همراهان ایشان اساتیدی چون دکتر بهرام فرهوشی، اقبال یغمایی، علی بلوکباشی و روح بخشیان بودند. همچنین «پرفسور داوسون» کارشناس درخت خرما «برایان سوپرنر» همسرش صنوبر گنابادی از مؤسسه ی شرق شناسی بریتانیا که هر کدام چند سطری به یادگار در دفتری که به این کار اختصاص داده بود، نوشته اند. «طغرا» گره گشای بسیاری از گرفتاریهای مردم بود. در حل اختلافات خانوادگی کمک می کرد. وصیتنامه ها و قباله های خرید و فروش آب و ملک و کارهایی از این گونه را بی منت و بی مزد انجام میداد و از وقت خود مایه می گذاشت. چون شاعر بود مردم توقع داشتند برای سنگ گور رفتگانشان ماده تاریخ و شعر بسراید. او بی آنکه ابرو در هم کشد با خوشرویی می پذیرفت و با تمام گرفتاریهایی که داشت، خواسته آنان را انجام می داد
شانی اینترنتی معرفی و عرضه کتاب :
پروردگارا! یاریم کن تا مطالبی را ارائه کنم که مورد رضای درگاهت باشد و بازم دار از نوشتن مطالبی که رضایت بنده ات و خشم تو را به دنبال دارد.