ما در ظلمت هارون‏الرشید جهانیم. ای از زندان پر کشیده رازهایی را بر ما ببخشا! شیعیانت را دریاب، ای غریب زندان بی‏کسی که درد بی‏کسی، ما را زمینگیر کرده است.  قصه تنهایی‏ات در زندگی ما جاری است؛ غربت را با نام تو می‏شناسیم و از ظلمت، به اسم اعظم تو پناه می‏بریم.هر وقت در ظلمت تنهایی دلمان می‏گیرد، بی‏اختیار می‏گوییم: «یا موسی ابن جعفر علیه‏السلام » ما زنجیری زندان نفس گناهکار خویشیم؛ گذشتن از غضب را به ما بیاموز تا عقل الهی رهنمون تصمیم‏هامان گردد، ای کاظم!

ای مهار کننده اژدهای نفس و ای ید بیضای علم!

ای موسی خاندان علی علیه‏السلام ! جهان به سخنان گهربار تو و پدران و فرزندانت محتاج‏تر است تا علوم خاکی. شیرینی کلامت را بر ما بچشان!  اشک‏هایمان را رنگ معرفت بخش.  عزای فراقت را به صبر عالمانه مبدل کن!

دعا کن تا شیعیان رنج چندین ساله‏ات باشیم و علمِ ابدی‏ات.