پیام خور: قرآن كريم ميفرمايد: ان الذين يحبون ان تشيع الفاحشه في الذين امنوا لهم عذاب اليم في الدنيا والاخره كسانی كه انتشار زشتی ها را در ميان اهل ايمان دوست ميدارند، در دنيا و آخرت دچار عذاب دردناك ميگردند(نور، آيه 19).

تعاليم دين مقدس اسلام به ما می آموزد كه انسان ها دارای ارزش و احترام مي باشند و به ويژه انسان مؤمن و خداترس و با تقوا دارای احترام ويژه ای می باشد و در روايتی می خوانيم: ارزش انسان با ايمان از حرمت و احترام كعبه بيشتر است.در روايات آمده است كه آبروی مؤمن مانند مال و جان او دارای حرمت است و هر كاری كه باعث ريختن آبروی او گردد از گناهان بزرگ و سنگين شمرده شده است. به همين خاطر است كه گناهانی مانند غيبت و تهمت كه آبروی افراد را در معرض خطر قرار ميدهد در دين اسلام و قرآن و روايات به شدت مورد نهی و سرزنش واقع شده اند و تجسس از حال مردم و كشف اسرار آنان و حتی سوء ظن و بدبينی در مورد آنان ممنوع و حرام و گناه ميباشد. ممكن است از انسان در پنهان گناه و خطايی سر بزند كه وقتی به خود بيايد و متوجه شود پشيمان ميگردد و عذر تقصير به پيشگاه خداوند می آورد و بدين ترتيب آثار بد و عواقب سوء آن با توبه و پشيمانی و جبران خطا برطرف ميگردد و افشا و آشكار كردن آن توسط ديگران باعث ترويج و تبليغ گناه و خدشه دار شدن دامان اجتماع و باعث بدبينی و ايجاد اخلال و خدشه در روابط بين افراد اجتماع میگردد و اجتماعی كه از نظر اسلام افرادش بايد به يكديگر اطمينان داشته باشند و نسبت به هم خوش بين باشند، صحنه بدبينی و عدم اعتماد ميگردد و نظام چنين اجتماعی از هم گسيخته ميگردد و اين كار بر همه جنبه های اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و سياسی و امنيتی اجتماع اثر بد و ناپسند دارد. درست به همين خاطر است كه در اسلام بر پنهان كردن و پوشيده داشتن گناه و تظاهر نكردن به آن و آشكار نساختن از تأكيد فراوان شده و در قرآن كريم ميفرمايد: ان الذين يحبون ان تشيع الفاحشه في الذين امنوا لهم عذاب اليم في الدنيا والاخره كسانی كه انتشار زشتی ها را در ميان اهل ايمان دوست ميدارند، در دنيا و آخرت دچار عذاب دردناك ميگردند(نور، آيه 19). يعنی حتی ميل به شيوع و انتشار گناهان و زشتی ها تا چه رسد به ترويج و نشر آن انسان را سزاوار عذاب الهی ميكند و ريختن آبروی مردم و آشكار ساختن گناهان پوشيده و عيب های مخفی و پنهان آنها، اقدامی عملی در انتشار گناهان و منكرات در اجتماع است كه عاقبت آن دچار شدن به عذاب خداوند است.حکم شرعی افشا کردن گناه و بردن آبروی انسان: یکی از گناهان کبیره و حرام است.

منابع : (سوره نور آیه 19) استفتائات مراجع .