پیام خور

دومین بخش از آثار این شاعر شهیر را مکاتیب و منشات تشکیل می دهد که آنها را خطاب به فرزندان، نزدیکان و آشنایان خود نوشته و برای آنان فرستاده است. انشای مکاتیب با استفاده از خطوط نسخ، نستعلیق و شکسته نستعلیق، هنر شاعر را به اوج رسانده که در زیبایی و ظرافت جایگاهی خاص دارد. یغما با دقت لازم در تصحیح بسیاری از دواوین شعرا همت داشته که فرهنگ برهان قاطع را با حوصله ای فراوان با خطی زیبا استنساخ می کند و در حاشیه ی آن عباراتی می‌افزاید که مولف کتاب آنها را در دست فراموشی سپرده است. کتاب المعجم فی معاییر اشعار العجم تالیف شمس‌الدین قیس رازی، دیوان ظهیر فاریابی، کلیات سعدی، خمسه‌ی نظامی، دیوان کمال‌الدین، دیوان جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی و مقامات حمیدی از آثار استنساخ شده و همچنین تصحیح شده این شاعر بلند آوازه قرن سیزدهم هجری می باشد. یغما در میان نامه ها بسیاری از نکات پند آمیز را آورده که به مختصری از این نکات اخلاقی اشاره می شود.

پس از بارخدای پاس او دار و سپاس او گذار.

بار خدای را بر هر منش و روش که باشی فراموش مکن و درخورد تاب و توان از پی خرسندی او کوش.

مبادا خود را کسی دانی و به خود رائی دیگ هوسی نهی که پخته ها همه خام خواهد شد و دانه ها همه دام.

خوب آن است که او را نشناسی و کاردانی آن که از همه در هراسی.

گفت و شنود ننگ مخوان که دام کام اندوزی به کوشیدن است و چاره خامی به جوشیدن.

گنجشک را با شاهین بیشه هم آشیانی و گدا را با جمشید اندیشه کامرانی نیست.

بسیار دریغ است آدم دانا و بینا جان خود را فدای جیفه ی دنیا کند.